Zimowla (Dominika Słowik)

Literatura Piękna jest niezwykle ważnym gatunkiem literackim, do którego zalicza się przede wszystkim teksty, w których najważniejszą funkcję pełni język. To właśnie za jego pomocą powstają fantastyczne opisy natury, dojmujące opisy ludzkich zachowań oraz cały repertuar literackich przeżyć. Właśnie estetyczna funkcja języka jest tym, Co odróżnia ten gatunek od tekstów informacyjnych, naukowych czy publicystycznych, A więc tak zwanej literatury użytkowej. Pojemność literatury pięknej oraz dzieła, które znalazły się w jej kategoriach zależne są od kryteriów ustalonych dla danej epoki historycznej. Czasami wyznaczanie tychże granic jest niezwykle skomplikowana, a wręcz niemożliwe. Samo pojęcie pochodzi z języka francuskiego i zostało ukryte w pierwszej połowie 18 wieku, Nawiązując do Sztuk Pięknych. Znam wiele wspaniałych dzieł należących do tego właśnie gatunku, które stanowią kanon literatury światowej bądź każdego kraju. Do czołowych przedstawicieli z całą pewnością należy Fiodor Dostojewski, Ernest Hemingway czy Michaił Bułhakow. Ze współczesnych twórców można tutaj wspomnieć o Paulo Coelho, Carlosie Ruizie Zafonie. Każdy z twórców zasłynął niepowtarzalnym i bardzo zindywidualizowany podejściem do pisania oraz przedstawieniem swojej wizji świata. I chciała należą do Światowych list bestsellerów i pomimo długiego czasu umiejącego od momentu publikacji wciąż cieszą się ogromną popularnością, a ich niepowtarzalna wartość przekazywana jest z pokolenia na pokolenie. Gatunek ten jest jednym z najliczniejszych wśród obecnie funkcjonujących. Jednym ze współczesnych przedstawicieli jest książka „Zimowla” Dominiki Słowik opublikowana przez wydawnictwo Znak. Czego można się spodziewać po tej młodej autorce?

Fabuła „Zimowli”

Akcja toczy się w miasteczku w Dolinie Zmornickiej. Jej mieszkańcy kryją mnóstwo tajemnic. W jeziorze odnaleziono ciało, ojciec porzucił pracę urzędnika i stał się Wróżem, a jeden z pszczelarzy wytresował posiadany rój. Misza zajmuje się sprowadzaniem marihuany ze Słowacji, a naga Dygnarówna przechadza się nocą po ulicach. Zamieszkujący okolicę czekają na kolejny cud albo usilnie poszukują skarbu. Czy w tej sytuacji otworzą zamknięte drzwi i odkryją tajemnice? Cukrówka coraz częściej otoczona jest przez gęsty mrok, a w ciemności czai się niebezpieczeństwo. To już druga powieść autorki, w której doskonale manewruje między tym, co możliwe a niemożliwe, by przenieść czytelnika w alternatywny świat niewyjaśnionych zjawisk towarzyszących nam na co dzień. Jak tym razem zostanie przyjęta jej powieść?